सुमितला ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटीची स्कॉलरशिप मिळाली होती पण अर्धीच. अर्धी फी त्याला भरावी लागणार होती.” सर्व मेहेनत वाया गेली. अर्धी फी नाही भरू शकणार मी,”असे सुमित त्याच्या मित्राला सांगत असताना त्याच्या खोलीच्या दाराशी उभे असलेल्या आईने ऐकले. सुमित खुप हुषार, मेहनती, समजूतदार होता.आईने तिचे स्त्रीधन विकले. तरीही पैसे अपुरे पडत होते. मग आईने त्याच्या वडिलांची शेवटाची खुण असलेली हिऱ्याची अंगठी विकली. मिळालेले पैसे सुमितला फी भरण्यासाठी दिले. आईने पैसे कसे आणले हे कळताच ” हे पैसे नको तू दागिने परत आण “,म्हणून तो आईसमोर गयावया करू लागला.” शिकून खुप मोठा हो,तूच आमचा खरा दागिना आहेस.”असे सांगून आईने त्याची समजूत काढली.
आईने केलेला त्याग सुमित कधीच विसरला नाही.पुढे जाऊन आई बाबांचे नाव त्याने उज्ज्वल केले.
डॉ. अश्विनी अल्पेश नाईक.
