100 Words Stories

आणी तिला मोकळे झाल्यासारखे वाटले..

डॉक्टर साठेंची तृप्ती अभ्यासात साधारण होती, पण ती एक उत्तम नर्तिका होती. घरात सर्वच डॉक्टर्स, त्यामुळे तिनेही डॉक्टरच बनायचे हे साठे कुटुंबीयांचे आधीच ठरलेले. घरच्यांच्या आनंदासाठी तिने बारावी सायन्स केलेही. मेडिकलला एडमिशन घेण्याइतके मार्क्स नसतानाही डोनेशन भरून ऍडमिशन घेण्याची साठेंची तयारी झाली. तुप्तीला आता हे चुकीचे वाटू लागेल. तिने घरच्यांना सांगितले मला डॉक्टर व्हायचे नाही….

100 Words Stories

माझी माय.

लेकीचा अपघात झाल्याचे कळताच नर्मदाबाई धावतच तिच्या सासरी गेल्या. इंजुरी सिरीयस होती. नर्मदबाईंनी अगदी सहा महिने तिथे राहून लेकीच सर्व केले. तिला बरे करताना तिचे घरही सांभाळले. ती थोडी स्थिरस्थावर झाल्यावर त्या निघाल्या. लेकीने त्यांचे पाय पकडले,ओक्साबोक्शी रडत म्हणाली,“आई मला माफ कर.सावत्र म्हणून मी नेहमीच तुझा अनादर केला.पण तू नेहमीच माया दिली.तुझा चांगुलपणा मला कधीच…

100 Words Stories

माझ्याकडे सुपर पॉवर असती तर…

माझ्याकडे सुपरपॉवर असती तर खरंच मी क्षणाचाही विलंब न करता माझे बालपण परत मिळवले असते. देवाघरी गेलेल्या माझ्या मम्माला देवाकडून परत मागून आणले असते. त्याला म्हणाले असते,” जन्म आणि मृत्यू शाश्वत सत्य आहे, ते मी मानते, पण अजून थोडा वेळ आम्हा मायलेकींना दे. तिच्या कुशीत थोडा वेळ मला विसावू दे. शाळेतल्या गमतीजमती तिला सांगू दे….

100 Words Stories

हेच आहे का माझ्या नशिबात…

यामिनी आजही अशोकशी भांडत होती. ” कुठे नशीब फुटलं, तुमच्यासारख्या पोलिसाशी लग्न केलं मी. ना सणवार, सुखदुख. माझं सोडा पण निदान आज मुलाच्या वाढदिवसादिवशी तरी वेळेत यायचं घरी. माझ्या नशिबी हेच आहे हे मान्य केलं आहे मी,पण मुलाचा तरी विचार करायचा.” अशोक आजही शांतपणे तिला सॉरीच म्हणाला. छोटा अमोघ सर्व ऐकत होता. तो धावतच यामिनिकडे…

Stories

मुलगा झाला म्हणजे पालक म्हणून जबाबदारी संपते का..?

नंदिनी दोन गोड मुलांची आई. मोठा अर्जुन सहा वर्षाचा , तर छोटा आरव तीन वर्षांचा. ती प्राध्यापिका होती… राज .. तिचा नवरा.. बँकेत मॅनेजर. राज आणि नंदिनीचे छानस चौकोनी कुटुंब होते.. सासू सासरे गावाकडे राहायचे. नंदिनीचे माहेर सुध्दा दुसऱ्या शहरात होते.. अधून मधून ते भेटायला येत असत. कधी हे चौघे तिथे जात. सर्वच खुप छान…

Poem

माझ्या लहानपणी..

माझ्या लहानपणी होते आमचे छोटेसे चाळीतले घर,आताच्या दोन बेडरूम टेरेस फ्लॅटला सुध्दा नाही येणार त्याची सर.त्या छोट्याश्या घरात खुप समाधान आणि समृद्धी होती.काळजी,चिंता,भीती या सर्वांची तिथे जागा नव्हती.माझ्या लहानपणी चाळ नावाची वाचाळ वस्ती नव्हती.तिथे एकमेकांना मदत करणारी,कठीण प्रसंगी धावून येणारी,आनंदात सहभागी होणारी जीवाभावाची माणसे होती.माझ्या लहानपणी प्रत्येक गोष्टीचे एक वेळापत्रक असायचे.पाणी कधी येणार,जेवायला कधी बसायचे,खेळायला…

100 Words Stories

२०२० जर व्यक्ती असती तर… एक कठोर शिक्षक.

२०२० मला एका कठोर शिक्षका सारख भासल. नवीन वर्ष आलं. सर्वांनी जल्लोषात स्वागतही केलं. प्रत्येक जण आपल्याच धुंदीत जगत होता.पण हे नवीन शिक्षक कठोर होते. त्यांना वाटल चला बघुया आपल्या या विद्यार्थ्यांची कठीण परीक्षा घेऊया. जीवनात अनपेक्षित प्रश्न,समस्या आल्यावर कसे वागतात ते पाहू. अनपेक्षित परीक्षेने सर्वांचीच तारांबळ उडाली. काही प्राणानां मुकले, काही नैराश्याच्या गर्तेत सापडले,…

100 Words Stories

नाश्त्याच्या टेबलावर… बालपणीची सुखद आठवण.

मम्मा, पप्पा, बहीण आणि मी अस छान चौकोनी कुटुंब होत आमचं. पप्पा सकाळी लवकर ऑफिसला निघून जायचे, मग माझी आणि बहिणीची शाळा.सर्वांच्या वेळा वेगवेगळ्या. त्यामुळे सकाळचा नाश्ता आणि दुपारचं जेवण सुट्टीचे दिवस सोडले तर एकत्र व्हायचं नाही. म्हणूनच माझ्या मम्माचा एक अलिखित नियम होता.संध्याकाळचा नाश्ता सर्वांनी एकत्र करायचा.कितीही उशीर झाला तरी आम्ही सर्वच एकमेकांसाठी थांबून…

100 Words Stories

अमृततुल्य शिरा..

पूर्वाचे नुकतेच सिझर झाले होते. २४ तास फक्त लिक्वीड डाएट घ्या असे डॉक्टरांनी सांगितले. कसेबसे २४ तास गेले.पूर्वाला मरणाची भूक लागली होती. डिलिव्हरी माहेरी नाही तर सासरी झाली होती. त्यातच काॅम्पलिकेशनमुळे अचानक डिलिव्हरी करावी लागली. माहेर बरच दूर असल्यामुळे माहेरचे यायला सुध्दा बराच अवकाश होता.पूर्वाला काहीतरी गरमागरम नाश्ता खायची इच्छा झाली.सासूबाई तिच्या सोबत होत्या पण…